In deze solotentoonstelling presenteert de Belgische kunstenaar Carole Vanderlinden een selectie uit haar oeuvre van de afgelopen vijf jaar.
De schilderijen op doek en werken op papier van Vanderlinden laten zich moeilijk benoemen. Ze ogen eenvoudig, compact maar zijn tegelijk zeer gelaagd. Ze vormen het resultaat van een ongepland, verkennend proces; van een aanhoudend exploreren met verf, kleur en ritmes waardoor composities tot stand komen die uiteenlopende betekenissen kunnen dragen. Hiervoor verzamelt Vanderlinden voorbereidend werkmateriaal dat ze plukt uit de dagdagelijkse omgeving, filosofie, muziek en haar schetsboeken. Ze associeert dit met toeval, verwijzingen naar de kunstgeschiedenis en verschillende avant-gardes, abstracte patronen en meer.
Sinds het midden van de jaren 1990 bouwt Carole Vanderlinden (°1973, Brussel) een artistieke praktijk uit die voornamelijk steunt op schilderkunst maar zich ook richt op het maken van tekeningen, aquarellen, collages en kleine voorwerpen. Vanderlinden ontdekte het maken van kunst als kind en liet het niet meer los. Overweldigd door wat zich afspeelt in de wereld rondom haar, wendt ze schilderkunst aan als hulpmiddel om de werkelijkheid met haar complexe menselijke relaties te begrijpen en van hieruit in dialoog te treden met de kijker.