Aan de hand van adembenemende archiefbeelden en ontroerende getuigenissen reconstrueren Christine Pireaux en Thierry Michel de geschiedenis van de staalindustrie, vanaf de beginjaren met John Cockerill tot aan de definitieve stillegging van de laatste hoogoven in 2003. Deze hoogoven, een levend wezen dat onverzadigbaar is in zijn behoefte aan arbeid en zweet, draagt de hele Luikse staalindustrie met zich mee.
Bovenal brengt de film hulde aan de duizenden arbeiders die leefden op het ritme van zijn polsslag, die tot het uiterste vochten met hart en ziel om hem in leven te houden. Want vergis u niet: het monster was niet deze draak van ijzer en vuur die dag en nacht gouden lava uitspuwde ten koste van het lijden van degenen die hem in leven hielden. Hij gaf terug wat hij ontving, voedde de aderen van de mannen en vrouwen van staal die hem voedden, ondersteunde duizenden gezinnen en hield een hele regio in stand—ieder zorgde voor de ander.
Het echte monster is de kapitalistische markt, koud en meedogenloos als de blind slaande wapenstok van een ordehandhaver. Een monster dat, ondanks vastberadenheid, solidariteit en het vurige verzet op straat, alles heeft opgeslokt.
De Luikse staalindustrie bestaat niet meer. Maar het monster is er nog steeds, en het blijft de Europese industrie onverbiddelijk verslinden. Deze film klinkt als een kreet uit het hart, de kreet van verzet—een oproep om de strijd van het verleden nooit te vergeten en ons voor te bereiden op die van de toekomst.
— Guillaume Kerckhoffs, Les Grignoux
Een avond in aanwezigheid van de regisseurs, gepresenteerd in samenhang met de tentoonstelling “De Kathedralen van Seraing” in de Guinguette van het station in Braives.
