Over
Sommige gevaren verdwijnen niet wanneer de laatste getuigen zijn verdwenen. Niet-ontplofte munitie, chemisch afval en vervuilde bodems blijven nog decennialang – soms eeuwenlang – aanwezig. En bij nucleair afval reikt de tijdschaal nog veel verder. Het risico mag dan uit het zicht zijn, het is niet verdwenen. Hoe blijven we waakzaam wanneer een bedreiging generaties overstijgt?
De documentaire Un héritage empoisonné (2018) onderzoekt de giftige nalatenschap van de Eerste Wereldoorlog. Filmmaker, journaliste en archeologe Isabelle Loodts reist door regio’s die nog steeds sporen van het conflict dragen. Ze ontmoet bewoners die leven met vervuilde grond en mensen die tot op vandaag stuiten op wat ooit begraven werd.
Van stortplaatsen uit WOI in Lotharingen en de Maasvallei gaat de film naar een nog langer durende erfenis: nucleair afval en het debat rond diepe geologische berging bij Bure. Wat betekent het om de toekomst te beschermen wanneer gevaar ondergronds wordt verzegeld? En hoe kunnen overheden risico’s beheren, opvolgen en communiceren die veel verder reiken dan politieke cycli?
Na de vertoning gaat Isabelle Loodts met het publiek in gesprek over wat landschappen bewaren, wat uit beeld wordt geduwd en hoe verantwoordelijkheid vorm krijgt wanneer gevolgen blijven doorwerken.
Praktische informatie
-
De 26/05/2026
-
-
-
Georganiseerd door
Bozar
-
