huilen en lachen na de bevalling
Een jonge actrice wordt moeder én manisch. De kersverse mama voelt zich zo goed dat slapen niet meer hoeft. Bovendien blijkt ze opeens meertalig en in staat om verschillende muziekinstrumenten te bespelen. De jonge vrouw wordt een klaterende bron van gedachten, liedjes, plannen, grappen en grote waarheden. Twee weken later wordt ze opgenomen op de afdeling psychiatrie met lekkende borsten en zonder baby. Kraambedpsychose, zo luidt de diagnose. Geen enkel probleem voor de jonge actrice. Ze wil er meteen een briljante voorstelling over maken. Ijzer smeed je toch ook als het heet is? Maar waarom mag ze dan op haar afdeling enkel armbandjes maken en pingpongen met Cédric?
Hoe voelt het als er plots een deurtje opent in je hoofd waarachter alles mogelijk lijkt? En hoe keer je terug naar je vertrouwde zelf? Een solo onder de liefdevolle vleugels van Wouter Deprez, muzikaal begeleid door Benjamin Desmet.
