Het gelijknamige werk van de barokcomponist Jan Dismas Zelenka dient als inspiratiebron voor een hedendaagse muzikale, theatrale en choreografische herinterpretatie.
Ingrid von Wantoch Rekowski presenteert, in samenwerking met choreograaf Serge Aimé Coulibaly, met Miserere krachtig fysiek muziektheater, zowel aards als poëtisch.
Tussen popicoon en Mater Dolorosa richt een vrouw zich tot ons: zowel concreet als mythisch, opstandig en geïnspireerd, neemt zij de pijn en het verdriet van de wereld op zich, om ze te transformeren. Terwijl zij het Miserere zingt en uitspreekt, beweegt rondom haar een levendig koor van zes dansers en danseressen. Zij belichamen de voortdurende, vernieuwende levensdrift.
Sébastien Schmitz nam de barokmuziek van Zelenka’s Miserere als uitgangspunt, maar herschreef het stuk volledig, breidde het verder uit, en verweefde er hedendaagse elementen in. Deze herwerkte compositie ondersteunt de sibille vrouw, vertolkt door actrice en zangeres Candy Saulnier.
Zij brengt haar Miserere als een bezwering, een vibrerende zang. De tekst van Psalm 50 lijkt misschien niet meteen relevant in het licht van de uitdagingen waar we vandaag voor staan, maar het centrale thema blijft actueel: de menselijke kwetsbaarheid en het besef van onze onvolkomenheden.
Miserere biedt echter ook een positief verhaal, een uitweg, een actieve en hoopvolle reis, gedreven door een diepgewortelde behoefte aan verbinding. Het stuk schept een ruimte waarin levensdrift en schoonheid telkens opnieuw ontwaken.
