In deze daverende monoloog – die verder bouwt op Aya Sabi's roman Half Leven – wordt onderzocht waarom we verhalen over intergenerationaliteit enkel tot trauma beperken. Als herinneringen van pijn generaties lang in ons lichaam opgeslagen blijven, is het dan ook mogelijk dat troost wordt doorgegeven?
Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost volgt personage Shams terwijl ze kritisch reflecteert over de grote vragen, maar ook terwijl ze simpelweg een sjaal koopt. We moeten aan de pijn raken, maar proberen ook verhalen van weerbaarheid en heling te vertellen.
'De tekst voelt als een innerlijke monoloog die per ongeluk hoorbaar is geworden. Het was intiem om te mogen luisteren.' – Maliqa Fye, Etcetera
---
Geselecteerd door Monty voor En Avant 2026
tekst: Aya Sabi - tekst en spel: Dounia Mahammed
