'Hear the Silence' wordt een hartverwarmend pleidooi voor dans en muziek als medium van verzet en verbinding in wankele tijden.
Zeven dansers en een muzikant nemen de wals, ooit symbool van Europese verfijning, terug onder de loep en breken de dansvorm open. Op zoek naar collectieve veerkracht ontstaan nieuwe composities.
Voor haar eerste, straffe solo ‘Unfolding an archive’, vertrok Zoë van haar relatie met haar vaak afwezige vader, oorlogsreporter Daniel Demoustier. Nadien ontroerde ze met ‘What Remains’, een groepsstuk over dementie met dansers van 5 tot 75, waarover Pieter ’t Jonck in Pzazz schreef: "Een krachttoer. Demoustier weet het thema te vatten in sprekende beelden, ondersteund door een krachtige scenografie en score.”
