De Antwerpse (muziek)filosofe Marlies De Munck bespreekt haar worstelingen met het genre van het muziekessay. Niet alleen verzet muziek zich inherent tegen pogingen om haar in woorden te vatten, filosofisch schrijven is een even verraderlijke bezigheid. Het is een voortdurende strijd om beelden voor het geestesoog te creëren en tegelijkertijd trouw te blijven aan de vluchtigheid van zowel muziek als woorden. Het ware nominalistische muziekessay moet er daarom voortdurend naar streven inzicht te bieden zonder enige aanspraak te maken op echte kennis. Door zelf muzikaal te proberen te zijn, wordt het de flatus vocis bij uitstek, de ademtocht, die je hersenen misleidt om de muziek te zien. Na de lezing volgt een gesprek met Marlies de Munck, Luís Neiva en Björn Schmelzer.
Marlies De Munck is gespecialiseerd in cultuur- en kunstfilosofie en esthetica, en in het bijzonder de filosofie van de muziek. Ze doceert aan de Universiteit Antwerpen en schrijft regelmatig voor De Standaard en het tijdschrift Knack.
Vrije inkom met optionele gift
