Over
Tamara Stepanyan brengt een liefdesbrief aan haar vader en onthult de fascinerende, weinig bekende beelden van de Armeense cinema.
In een intieme én universele geste roept Tamara Stepanyan de herinnering op aan haar vader, acteur Vigen Stepanyan, en duikt in een vaak verkeerd begrepen filmgeschiedenis die wordt herleid tot clichés: een statisch exotisme, een betekenisloze folklore of een simpel medium voor soviet propaganda. My Armenian Phantoms breekt met deze stereotypes en onthult een levendige cinema, gevormd door genocide, ballingschap, oorlogen, en een onwrikbare creatieve veerkracht. De documentaire vermengt een voice-off gericht aan haar vader met archief- en filmbeelden en herinnert ons er zo aan dat cinema, net zoals het geheugen, nooit kan herleid worden tot een perspectief.
