Op uitnodiging van Galerie & Atelier Isabelle de Borchgrave presenteert Antoinette d’Ansembourg
Tout commence et finit dans les sols, een solotentoonstelling met curatorial input van Zoé van den
Boogaerde, te zien van 22 april tot 10 mei in Brussel.
Via een constellatie van gebeeldhouwde, geschilderde, gemodelleerde en getekende objecten
geeft de kunstenaar vorm aan een wereld in transformatie, waarin vormen zich met een bijna
onstuitbare urgentie vermenigvuldigen.
Dit werk betreden betekent niet een landschap aanschouwen. Het betekent zich laten verplaatsen.
Kleur beschrijft niet, ze stroomt over. Vormen componeren niet, ze woekeren. Iets dringt zich hier
nadrukkelijk op, niet als motief maar als noodzaak. Deze werken worden niet louter bekeken:
men beweegt eromheen, nadert ze, keert ernaar terug. Ze bepalen hun eigen ritme, klimaat en
atmosferische dichtheid.
Hier is geen decoratieve natuur, geen gedweeë vegetatie. Er is een intensiteit, bijna excessief,
bijna ondraaglijk.
Vormen vermenigvuldigen zich, overlappen elkaar en besmetten elkaar. Uitwassen, plooien,
hybriden: niets stabiliseert werkelijk. Alsof het levende, lang ingehouden, elke terughoudendheid
weigert. Deze planten, als het al planten zijn, zoeken noch harmonie noch evenwicht. Ze nemen
ruimte in. Ze infiltreren. Waar materie gesloten lijkt, vinden ze een barst en vergroten die. Waar het
oppervlak inert leek, blijft iets aanwezig, aandringen, werken.
Er bestaat hier geen onkruid. Alleen krachten die niet langer binnen onze kaders passen.
Van onderzoekende tekeningen tot uitgesproken sculpturale volumes en minutieus bewerkte
panelen en doeken wordt elk medium de plaats van hetzelfde fenomeen: een voortdurende groei
die beheersing en overdaad, controle en onstuimigheid met elkaar in spanning houdt.
Binnen deze aanhoudende proliferatie blijft één ding duidelijk: de wereld is niet stabiel. Zij is altijd
in beweging, altijd aan het groeien.
