Van 28 maart tot 10 mei 2026 transformeert Valentin Capony de Galerie du Botanique in een duizelingwekkend, macaber casino. De tentoonstelling Decadance – die het midden houdt tussen een kermisattractie, stadsarcheologie en een mystiek ritueel – is een poëtische uitnodiging om met vuur te spelen en het eigen lot te tarten.
"Sommigen slaan nieuwe munitie in, anderen bouwen koepels in de lucht; daar ginds staat een meerderheid zwijgzaam paraat. Maar uiteindelijk spelen ze allemaal het grote spel van de Decadance. Kom, waag ook uw kans! Ontdek de geheimen van de toekomst met een handvol munten! Vermaak u! Laten we ons nog één keer amuseren terwijl dit kaartenhuis in elkaar stort."
Te midden van deze schemerige scenografie ontplooit zich de vergeten geschiedenis van de meester-kaartenmakers van de hoofdstad. Vertrekkend vanuit het werk van Jean Galler, Nicolas Bodet, Jean Demoulin en de familie Sarton – 18e-eeuwse Brusselse ambachtslieden – krijgt een subtiele, hybride wisselwerking vorm. Hun ontwerpen, teksten en handtekeningen worden uitvergroot en blindgedrukt (gepreegd) op papier, waarbij de moderne machine de handeling van de graveur van weleer als een spookbeeld komt vastleggen.
Uit deze visuele archeologie ontstaat een volstrekt nieuwe Brusselse tarot. Hoewel deze waarzegkaarten met respect voor eeuwenoude tradities zijn vervaardigd – in hout gesneden en met de hand ingekleurd – onttrekt het spel zich aan zijn klassieke roeping om zich over te geven aan een veel mysterieuzer toeval. Het wordt hier gepresenteerd in de vorm van verrassingszakjes, de Divination Boosters, die elk vijf willekeurige kaarten bevatten. De spelregel om ze te bemachtigen is simpel: werp enkele munten in een authentieke kermis-muntschuiver die centraal in de installatie prijkt, en laat de mechaniek het lot van het spel bepalen.
Rondom deze centrale opstelling wordt de ruimte opgedeeld door vier monumentale panelen die de rijke iconografie van de dodendans (danse macabre) heruitvinden. Het parcours eindigt voor een grote fresco van Brussel, opgevat als een hedendaagse echo van het beroemde Wandtapijt van de Apocalyps.
OVER DE KUNSTENAAR
Valentin Capony werd geboren in Lyon in 1990. In 2008 vatte hij zijn opleiding aan aan de École Supérieure d’Art et Design in Saint-Étienne (Frankrijk), waar hij in 2011 afstudeerde met een DNAP-diploma. Een jaar later trok hij via een uitwisselingsprogramma naar China om te studeren aan de Great School of Fine Arts in Nanjing. Tijdens deze periode maakte hij onder meer kennis met grafiek en Chinese schilderkunst. In 2013 zette hij zijn studies voort aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, waar hij een masterdiploma in de richting grafiek behaalde.
Zijn huidige artistieke praktijk spitst zich voornamelijk toe op grafiek en performance. Hij werd geselecteerd voor diverse residenties, zoals bij URDLA (2016), de Academia Belgica (2016), de Fondation Carrefour des Arts (2017-2018) en de Fondation Félicien Rops (2024). Daarnaast won hij in 2017 de eerste prijs voor Jonge Europese Grafiek (KOMASK) in Antwerpen. Hoewel hij voornamelijk in Frankrijk en België woont en werkt, stelt hij ook internationaal tentoon. Zo was zijn werk te zien in Canada op de Biënnale d’Estampe Contemporaine (2017-2025), in Roemenië in samenwerking met de Fondation Cosman (2025) en in het Chinese Shenzhen (2023).
Zijn onderzoek op het snijvlak van grafiek, performance en geluidsopnames leidde al tot tal van samenwerkingen met kunstscholen. Tijdens deze workshops onderzoekt hij samen met studenten de rol van dialoog in het creatieproces door middel van FM-radiogolven (2017-2024). Verder wordt hij regelmatig gevraagd als gastdocent of vervanger in de ateliers grafiek van de academies voor Schone Kunsten in Brussel en Luik (2023-2025).