Over
Wat gebeurt er met het lichaam als instorting geen uitzondering meer is, maar een permanente toestand? Choreograaf Leu Wijee onderzoekt de impact van natuurrampen op het dagelijks leven, en hoe lichamen en landschappen omgaan met schokken, herinnering en vernieuwing. Wijee groeide op in Indonesië, een land dat steeds zwaarder wordt getroffen door de stijgende zeespiegel en de opwarming van de aarde. Zijn geboortedorp in Centraal-Sulawesi werd in 2018 verwoest door een aardbeving en een grondverzakking. Een ontmoeting met dansartieste Mio Ishida, met wie hij RIDDEN maakte, gaf zijn onderzoek een nieuwe richting.
Zij verkent in haar praktijk de relatie tussen lichamen, objecten en de stedelijke landschappen van Tokio en Chigasaki. Vijf performers laten zich inspireren door persoonlijke ervaringen en verhalen verzameld in Japan en Indonesië. Via zweet en uithoudingsvermogen ontwikkelen hun lichamen een magnetische kracht en worden ze levende getuigen van overstromingen en seismische breuken.
Ze creëren een hypnotiserende, ritmische choreografie die het publiek in een meditatieve en tegelijk explosieve staat brengt. RIDDEN, dit jaar voor het eerst te zien in Europa, houdt het midden tussen dans, ritueel, sportieve en muzikale performance. Een ecologische reflectie op de absurditeit van een permanente overlevingsstrijd.
